Մուտք 1948
Մուտք
Ժողովածու · 1948
«Մուտք» ժողովածուն Պարույր Սևակի անդրանիկ տպագիր գիրքն է (1948թ.), որտեղ ամփոփված են նրա երիտասարդական տարիների բանաստեղծությունները՝ լի պատանեկան ավյունով, հայրենասիրական ոգով և սիրո քնարականությամբ։
44 բանաստեղծություն
մոտ 88 րոպե
74.8K դիտում
Բանաստեղծությունների ցանկ
1 Գարնանային 2 Փնտրումներ 3 Այդ մենք ենք գալիս... 4 Վակխանալիա 5 To be or not to be
Սոնետներ
6 Ինձ — պոետիս 7 Կյանքին 8 «Դեռ նոր բացած ակունքը իմ երգերի…» 9 «Ես չեմ մեռնի մռայլ մահով մի անհեթեթ…» 10 «Ես նոր ուժի թափն եմ կրում իմ հոգում…» 11 «Շուրջը շող էր, մեռնող մարդու ժպիտ կարծես…» 12 «Հովերը կախել են ականջները իրենց…» 13 «Մի ցրտին ու սառն խարույկ է վառվում Արևմուտքում…» 14 «Պատկառանքով Արարատը բիբլիական…» 15 «Բիլ հորիզոնից ելնում է մեգը, տարածվում…» 16 «Երբ հոգնում եմ ես երգերի անքուն որսից…» 17 «Խաղաղության աստծուն հավետ թշնամի…» 18 «Եղբայր իմ դու, վաղամեռիկ ու հանճարեղ…» 19 «Նա որքա՜ն դալկադեմ, մրսո՞ւմ է նա արդյոք…» 20 «Նա այնքա՜ն փոթորկուն, նա այնքա՜ն անհանգիստ…» 21 «Ահեղ օրեր են թավալվում այստեղ, իմ հայրենիքում…» 22 «Սիրում եմ ես կյանքը, մանավանդ, եթե լավ է այն…» 23 «Ընկած մտքերի մանարանը, պոետս ահա…» 24 «Փչում է քամին հեռու-հեռավոր ափերից…» 25 «Իմ շուրջը ահա խավար գիշերն է ծավալվել կրկին…» 26 «Գիշերային այս ուշ ժամին, ես ունկնդիր հողմերին…» 27 «Լռիր, անտուն ու շրջմոլիկ քամի…» 28 «Իմ մայր ժողովուրդ, դու հանճարածին…» 29 «Լուռ նստած քարափի չոր ափին…» 30 «Աշնան հանդերն են - անծաղիկ, անվարդ…» 31 «Միջօրեի արևն է բացել վարսերն իր արձակ…» 32 «Թևավորված մի աստղային վեհ խորհրդով…» 33 «Երբ կարդան տողերս, կկարծեն, թե շատ եմ շռայլ…» 34 «Ժայռի գլխին ես Արաքսին եմ լուռ դիտում…» 35 «Գետակն այս թավալվում է ձորում -…» 36 «Հեզանազ իջնում է երեկոն…» 37 «Նա՛ — երգերիս երկրպագուն…» 38 «Ալեզարդ պապս գլխացավից է արդ տառապում…» 39 «Արտասուքը թարթիչներից կախած ցած…» 40 «Իմ ընթերցողն իմ երգերից մեկում կարդաց…» 41 «Արևմուտքը ահա…» 42 «Զգացումն այդ, որ անկեղծ է ու զորեղ…» 43 «Իմ կյանքի դեմ օրերն ահա նահանջում…» 44 RequiemԳարնանային
Գարունն է ցնծում իմ երկրում հիմա,
Գարունն է ցնծում իմ խելառ սրտում.
Ես զվարթ, անհոգ, հոգով անտրտում,
Մոռացած և՛ վիշտ, և՛ զրկանք, և՛ մահ,-
Գարունն է ցնծում իմ խելառ սրտում.
Ես զվարթ, անհոգ, հոգով անտրտում,
Մոռացած և՛ վիշտ, և՛ զրկանք, և՛ մահ,-
գարունսեր +2
Փնտրումներ
Երգի ստեպում հազար շավիղներ,
Հազար արահետ, ճամփաներ բազում,
Ինչքա՜ն սեգ քնար, քանի՜ տավիղներ,
Ինչքա՜ն հնչյուններ, մտքեր երազուն։
Հազար արահետ, ճամփաներ բազում,
Ինչքա՜ն սեգ քնար, քանի՜ տավիղներ,
Ինչքա՜ն հնչյուններ, մտքեր երազուն։
արվեստպոեզիա +4
Այդ մենք ենք գալիս...
Դու երկիր իմ, մայր, ընթացքով որոշ,
Դու լեռնացում՝ մեր բարդ արևի ներքո,
Դու մութ աշխարհների հրացոլք դրոշ
Բոլոր մերկ դարերի մերկությունը ներկող…
Դու լեռնացում՝ մեր բարդ արևի ներքո,
Դու մութ աշխարհների հրացոլք դրոշ
Բոլոր մերկ դարերի մերկությունը ներկող…
պատերազմհայրենիք +3
Վակխանալիա
(Մահվան հանդեպ)
«Եթե մահը մեր բժիշկն է,
մենք էլ կունենանք մեռնելը
դեղատոմս…»։
«Եթե մահը մեր բժիշկն է,
մենք էլ կունենանք մեռնելը
դեղատոմս…»։
պատերազմմահ +4
To be or not to be
Հեռու ժխորից քաղաքի, ծխից հեղձուցիչ,
Հեռու շչակի խելագար բառաչից, կառքերի վազքից անկամ
Այս հեռավոր լեռներում, ուր ամպերն են արճիճ
Եվ հարափոփոխ երկինքը՝ սենտիմենտալ ու լալկան,-
Հեռու շչակի խելագար բառաչից, կառքերի վազքից անկամ
Այս հեռավոր լեռներում, ուր ամպերն են արճիճ
Եվ հարափոփոխ երկինքը՝ սենտիմենտալ ու լալկան,-
խոհկյանք +1
Սոնետներ
Ինձ — պոետիս
Ժամանակն իմ, դարն իմ այնքան ահեղ է,
Որքան վայրի ցուլը կրքի մոլուցքում,
Սպառնալից, որքան կայծը չոր լուցկում,
Որքան նետը, երբ լարված է աղեղը։
Որքան վայրի ցուլը կրքի մոլուցքում,
Սպառնալից, որքան կայծը չոր լուցկում,
Որքան նետը, երբ լարված է աղեղը։
արվեստպոետ +3
Կյանքին
Սիրել եմ քեզ որքա՜ն, որքա՜ն խոր սիրով,
Հրկեզ սիրով՝ տենչանքներս երիզող…
Մոտիկ այսքան — թվացել ես հորիզոն,
Ջահել այսքան — կնճիռներով, խորշերով…
Հրկեզ սիրով՝ տենչանքներս երիզող…
Մոտիկ այսքան — թվացել ես հորիզոն,
Ջահել այսքան — կնճիռներով, խորշերով…
կյանքսեր +2
«Դեռ նոր բացած ակունքը իմ երգերի…»
Դեռ նոր բացած ակունքը իմ երգերի,
Հարթելով նոր ու ինքնուրույն իմ հունը,
Դրոշմելով դարերում իմ անունը,
Չեմ կասկածում, թե լինելու եմ գերի…
Հարթելով նոր ու ինքնուրույն իմ հունը,
Դրոշմելով դարերում իմ անունը,
Չեմ կասկածում, թե լինելու եմ գերի…
արվեստպոեզիա +2
«Ես չեմ մեռնի մռայլ մահով մի անհեթեթ…»
Ես չեմ մեռնի մռայլ մահով մի անհեթեթ,
Չեմ էլ սարսի սակայն նրա շնչիցը սառն.
Մի ումպ ըմպած նրա դաժան սուր ճիչը դառն,
Նրա հանդեպ ձեռք կբերեմ իմունիտետ…
Չեմ էլ սարսի սակայն նրա շնչիցը սառն.
Մի ումպ ըմպած նրա դաժան սուր ճիչը դառն,
Նրա հանդեպ ձեռք կբերեմ իմունիտետ…
մահանմահություն +2
«Ես նոր ուժի թափն եմ կրում իմ հոգում…»
Ես նոր ուժի թափն եմ կրում իմ հոգում,
Երակներում — նոր արևի ջեռ տապը,
Եվ նրանց նոր յուրաքանչյուր էտապը
Հնի հանդեպ իմ կրակն է բորբոքում…
Երակներում — նոր արևի ջեռ տապը,
Եվ նրանց նոր յուրաքանչյուր էտապը
Հնի հանդեպ իմ կրակն է բորբոքում…
ուժարև +3
«Շուրջը շող էր, մեռնող մարդու ժպիտ կարծես…»
Շուրջը շող էր, մեռնող մարդու ժպիտ կարծես,
Մայր է մտնում արևն ահա արևմուտքում.
Հորիզոնը արնալեցուն աչք է կարծես,
Հրագունդը — դեղնած, գունատ աշնան պարտեզ։
Մայր է մտնում արևն ահա արևմուտքում.
Հորիզոնը արնալեցուն աչք է կարծես,
Հրագունդը — դեղնած, գունատ աշնան պարտեզ։
բնությունարև +3
«Հովերը կախել են ականջները իրենց…»
Հովերը կախել են ականջները իրենց,
Թփերը խշշում են մեղմիկ ու թեթև…
Հուզմունքը՝ խոհի հետ,- նժույգով անթև
Ծեծում է դարպասն իմ — սմբակներով հենց…
Թփերը խշշում են մեղմիկ ու թեթև…
Հուզմունքը՝ խոհի հետ,- նժույգով անթև
Ծեծում է դարպասն իմ — սմբակներով հենց…
բնությունանտառ +3
«Մի ցրտին ու սառն խարույկ է վառվում Արևմուտքում…»
Մի ցրտին ու սառն խարույկ է վառվում Արևմուտքում
Բոցերը հավաք մի կիզակետում — դեպ երկիրն իմ,
Բոցավառ ձեռքը՝ գալիքի հանդեպ լուռ, անքնին
Բորբոքում է դեռ գիշեր ու ցերեկ նստած անքուն…
Բոցերը հավաք մի կիզակետում — դեպ երկիրն իմ,
Բոցավառ ձեռքը՝ գալիքի հանդեպ լուռ, անքնին
Բորբոքում է դեռ գիշեր ու ցերեկ նստած անքուն…
բնությունարևմուտք +3
«Պատկառանքով Արարատը բիբլիական…»
Պատկառանքով Արարատը բիբլիական
Նայում է ինձ — Արարատյան դաշտից անծայր.
Փեշերն՝ անտառ, գլխին ձյունյա թագը պայծառ,
Նայում է ինձ լեռնապարի խրոխտ արքան…
Նայում է ինձ — Արարատյան դաշտից անծայր.
Փեշերն՝ անտառ, գլխին ձյունյա թագը պայծառ,
Նայում է ինձ լեռնապարի խրոխտ արքան…
ՀայաստանԱրարատ +3
«Բիլ հորիզոնից ելնում է մեգը, տարածվում…»
Բիլ հորիզոնից ելնում է մեգը, տարածվում
Աչքերիս առաջ, հեռո՜ւ, հեռավոր, հմայիչ
Ընդարձակ դաշտը դառնում է նրան խոր մահին,
Լուռ գագաթները՝ խաղաղ գերեզման, լուռ աճյուն…
Աչքերիս առաջ, հեռո՜ւ, հեռավոր, հմայիչ
Ընդարձակ դաշտը դառնում է նրան խոր մահին,
Լուռ գագաթները՝ խաղաղ գերեզման, լուռ աճյուն…
բնությունմառախուղ +3
«Երբ հոգնում եմ ես երգերի անքուն որսից…»
Երբ հոգնում եմ ես երգերի անքուն որսից՝
Խաղաղվում է հոգուս օվկիանը ալեկոծ.
Կարծես մեռնում է հուզմունքի ծիլ ու բողբոջ,
Հոգուս վարար Ամազոնն է դառնում ոսին։
Խաղաղվում է հոգուս օվկիանը ալեկոծ.
Կարծես մեռնում է հուզմունքի ծիլ ու բողբոջ,
Հոգուս վարար Ամազոնն է դառնում ոսին։
խոհհոգեկան աշխարհ +3
«Խաղաղության աստծուն հավետ թշնամի…»
Խաղաղության աստծուն հավետ թշնամի
Ջահել հոգիս անհանգիստ է, փոթորկուն.
Կյանքի հանդեպ խստաբարո ու տոկուն.
Ե՛վ սառնասիրտ, և՛ փոթորկուն — նույն ժամին…
Ջահել հոգիս անհանգիստ է, փոթորկուն.
Կյանքի հանդեպ խստաբարո ու տոկուն.
Ե՛վ սառնասիրտ, և՛ փոթորկուն — նույն ժամին…
խոհհոգեկան աշխարհ +3
«Եղբայր իմ դու, վաղամեռիկ ու հանճարեղ…»
Եղբայր իմ դու, վաղամեռիկ ու հանճարեղ.
Ես քեզ համար արցո՞ւնք հեծեմ, արյո՞ւն լացեմ,
Ես դալկաթերթ քո ճակատին գարուն բացե՞մ,
Պաղ հոգուդ մեջ վառե՞մ նորեն անանց արև։
Ես քեզ համար արցո՞ւնք հեծեմ, արյո՞ւն լացեմ,
Ես դալկաթերթ քո ճակատին գարուն բացե՞մ,
Պաղ հոգուդ մեջ վառե՞մ նորեն անանց արև։
սերերազանք +2
«Նա որքա՜ն դալկադեմ, մրսո՞ւմ է նա արդյոք…»
Նա որքա՜ն դալկադեմ, մրսո՞ւմ է նա արդյոք,
Այս հիվանդ պատանին՝ և՛ անխոս, և՛ անձայն.
Նա ցավի, զրկանքի կենդանի մսարձան,
Նա երկնող ցավերի ցավածին սև արդյունք։
Այս հիվանդ պատանին՝ և՛ անխոս, և՛ անձայն.
Նա ցավի, զրկանքի կենդանի մսարձան,
Նա երկնող ցավերի ցավածին սև արդյունք։
սերերազանք +2
«Նա այնքա՜ն փոթորկուն, նա այնքա՜ն անհանգիստ…»
Նա այնքա՜ն փոթորկուն, նա այնքա՜ն անհանգիստ,
Նա այնքա՜ն կատաղի, հոգում՝ ծով ու մրրիկ,
Տաղերում՝ հեծեծմունք, տողերում՝ փոթորիկ,
Հայացքով՝ հուսահատ, աստծո դեմ հանած քիստ։
Նա այնքա՜ն կատաղի, հոգում՝ ծով ու մրրիկ,
Տաղերում՝ հեծեծմունք, տողերում՝ փոթորիկ,
Հայացքով՝ հուսահատ, աստծո դեմ հանած քիստ։
սերերազանք +2
«Ահեղ օրեր են թավալվում այստեղ, իմ հայրենիքում…»
Ահեղ օրեր են թավալվում այստեղ, իմ հայրենիքում.
Մոլեգնած, մոլի ֆաշիզմն է ելել, որ մեզ ընկըճի,
Որ իր օվկիանում քամին բարենպաստ ուղղությամբ փչի
Եվ լողա հեռո՜ւն՝ ռասայական անարև միգում։
Մոլեգնած, մոլի ֆաշիզմն է ելել, որ մեզ ընկըճի,
Որ իր օվկիանում քամին բարենպաստ ուղղությամբ փչի
Եվ լողա հեռո՜ւն՝ ռասայական անարև միգում։
պատերազմֆաշիզմ +3
«Սիրում եմ ես կյանքը, մանավանդ, եթե լավ է այն…»
Սիրում եմ ես կյանքը, մանավանդ, եթե լավ է այն,
Բայց Ազատությունը սիրում եմ էլ ավելի…
Անկաշկանդ իմ հոգուն ոչ ոք կարող է ավարի,
Թեկուզ և բռնկվի աշխարհում Վեզուվյան լավան։
Բայց Ազատությունը սիրում եմ էլ ավելի…
Անկաշկանդ իմ հոգուն ոչ ոք կարող է ավարի,
Թեկուզ և բռնկվի աշխարհում Վեզուվյան լավան։
ազատությունկյանք +2
«Ընկած մտքերի մանարանը, պոետս ահա…»
Ընկած մտքերի մանարանը, պոետս ահա
Չգիտեմ ինչպե՞ս պոկվեմ պտտվող բյուր իլիկներից,
Մանված մեկի հետ, կապված մի այլին, երրորդին՝ գերի,
Ինչպե՞ս զատզատեմ խոհերս մաքուր ցեխից տղմահած -
Չգիտեմ ինչպե՞ս պոկվեմ պտտվող բյուր իլիկներից,
Մանված մեկի հետ, կապված մի այլին, երրորդին՝ գերի,
Ինչպե՞ս զատզատեմ խոհերս մաքուր ցեխից տղմահած -
խոհմտորումներ +2
«Փչում է քամին հեռու-հեռավոր ափերից…»
Փչում է քամին հեռու-հեռավոր ափերից,
Մշուշն է ցրում դիմացի լեռան կատարին,
Քիչ ասդի՝ չնչին խաղալիք շինած անտառին,
Քիչ անդի՝ լազուր երկինքը մաքրած ամպերից։
Մշուշն է ցրում դիմացի լեռան կատարին,
Քիչ ասդի՝ չնչին խաղալիք շինած անտառին,
Քիչ անդի՝ լազուր երկինքը մաքրած ամպերից։
բնությունքամի +3
«Իմ շուրջը ահա խավար գիշերն է ծավալվել կրկին…»
Իմ շուրջը ահա խավար գիշերն է ծավալվել կրկին,
Ինչպես Կետարի առասպելյալ, սև վրանը հսկա…
Թոփ-դաղը՝ արքան այս լեռնապարի խավարում նստած,
Կռթնած է կարծես հետին ոտների ջարդված կրնկին…
Ինչպես Կետարի առասպելյալ, սև վրանը հսկա…
Թոփ-դաղը՝ արքան այս լեռնապարի խավարում նստած,
Կռթնած է կարծես հետին ոտների ջարդված կրնկին…
բնությունգիշեր +2
«Գիշերային այս ուշ ժամին, ես ունկնդիր հողմերին…»
Գիշերային այս ուշ ժամին, ես ունկնդիր հողմերին,
Հոգիս ձեռքն իր պարզած նրանց, սիրտս՝ իր սիրտը տված,
Միտքս՝ լեզվիս ծայրին աննյութ շղթաներով կըծկըված,
Իր ողջույնն է հղում համայն աշխարհի չորս կողմերին։-
Հոգիս ձեռքն իր պարզած նրանց, սիրտս՝ իր սիրտը տված,
Միտքս՝ լեզվիս ծայրին աննյութ շղթաներով կըծկըված,
Իր ողջույնն է հղում համայն աշխարհի չորս կողմերին։-
բնությունգիշեր +3
«Լռիր, անտուն ու շրջմոլիկ քամի…»
Լռիր, անտուն ու շրջմոլիկ քամի,
Երգ իմ, սուրա՛ քամու թևով, անցի՛ր
Մայր ցամաքներ, օվկիանոսներ անծիր
Գիշերային այս խաղաղված պահին։
Երգ իմ, սուրա՛ քամու թևով, անցի՛ր
Մայր ցամաքներ, օվկիանոսներ անծիր
Գիշերային այս խաղաղված պահին։
երգքամի +2
«Իմ մայր ժողովուրդ, դու հանճարածին…»
Իմ մայր ժողովուրդ, դու հանճարածին,
Դու բազմախորհուրդ, սրբազան պատգամ -
Ավանդված հին-հին անանձնապատկան
Դարերից մեր այս վառ այգաբացին։
Դու բազմախորհուրդ, սրբազան պատգամ -
Ավանդված հին-հին անանձնապատկան
Դարերից մեր այս վառ այգաբացին։
սերերազանք +2
«Լուռ նստած քարափի չոր ափին…»
Լուռ նստած քարափի չոր ափին,
Պոետն էր մտածում յուրովի -
Սեգ հոգին՝անթախիծ, կորովի,
Հայացքը — երկնքի սև ամպին…
Պոետն էր մտածում յուրովի -
Սեգ հոգին՝անթախիծ, կորովի,
Հայացքը — երկնքի սև ամպին…
պոետխոհ +2
«Աշնան հանդերն են - անծաղիկ, անվարդ…»
Աշնան հանդերն են — անծաղիկ, անվարդ,
Աշնան քամին է — սառը շունչն աշնան…
Ես ժայռի գլխին նստել եմ անձայն,
Դիտում եմ շուրջս ամեն ակընթարթ…
Աշնան քամին է — սառը շունչն աշնան…
Ես ժայռի գլխին նստել եմ անձայն,
Դիտում եմ շուրջս ամեն ակընթարթ…
աշունբնություն +3
«Միջօրեի արևն է բացել վարսերն իր արձակ…»
Միջօրեի արևն է բացել վարսերն իր արձակ,
Ու գըգվում է, փարվում ինձ իր ոսկեգույն վարսերով,
Հոգիս լցնում զմայլանքով, սիրտս — պայծառ, վառ սիրով…
Ու փոթորկում է իմ հոգին ու սավառնում թևարձակ։
Ու գըգվում է, փարվում ինձ իր ոսկեգույն վարսերով,
Հոգիս լցնում զմայլանքով, սիրտս — պայծառ, վառ սիրով…
Ու փոթորկում է իմ հոգին ու սավառնում թևարձակ։
բնությունարև +2
«Թևավորված մի աստղային վեհ խորհրդով…»
Թևավորված մի աստղային վեհ խորհրդով,
Իմ տքնաջան աշխատանքից հետո, ահա,
Աչքըս՝ հոգուս, ձեռքս՝ հոգուս հոգուն պահած
Մտորում եմ ահա հանգիստ ու անվրդով…
Իմ տքնաջան աշխատանքից հետո, ահա,
Աչքըս՝ հոգուս, ձեռքս՝ հոգուս հոգուն պահած
Մտորում եմ ահա հանգիստ ու անվրդով…
արվեստաշխատանք +2
«Երբ կարդան տողերս, կկարծեն, թե շատ եմ շռայլ…»
Երբ կարդան տողերս, կկարծեն, թե շատ եմ շռայլ,
Առատ են ձոներս քեզ և շատ եմ ձոնում «սիրով»,
Եվ իմ շռայլության հանդեպ, կասեն, լուռ է սիրող
Սիրտըդ, համր է կանչիս և լուսո հանդեպ իմ մռայլ։
Առատ են ձոներս քեզ և շատ եմ ձոնում «սիրով»,
Եվ իմ շռայլության հանդեպ, կասեն, լուռ է սիրող
Սիրտըդ, համր է կանչիս և լուսո հանդեպ իմ մռայլ։
սերերազանք +2
«Ժայռի գլխին ես Արաքսին եմ լուռ դիտում…»
Ժայռի գլխին ես Արաքսին եմ լուռ դիտում.
Նա գալարվում է, սողում է կարծես ցավից,
Դեմքին քսած մեռելային փայլուն կավիճ,
Ճամփան — երկար, ալիքը — կարճ ու վետվետուն…
Նա գալարվում է, սողում է կարծես ցավից,
Դեմքին քսած մեռելային փայլուն կավիճ,
Ճամփան — երկար, ալիքը — կարճ ու վետվետուն…
սերերազանք +2
«Գետակն այս թավալվում է ձորում -…»
Գետակն այս թավալվում է ձորում -
Փրփրադեզ կոհակներ ցայտելով.
Մի աղջիկ արևհար այտերով,
Գետափին ծամերն է հարդարում։
Փրփրադեզ կոհակներ ցայտելով.
Մի աղջիկ արևհար այտերով,
Գետափին ծամերն է հարդարում։
բնությունգետակ +3
«Հեզանազ իջնում է երեկոն…»
Հեզանազ իջնում է երեկոն,
Ժայռերը մթով են թանձրանում.
Մի ժայռի կատարի բարձրանում,
Նստում ենք իրար մոտ երեքով։—
Ժայռերը մթով են թանձրանում.
Մի ժայռի կատարի բարձրանում,
Նստում ենք իրար մոտ երեքով։—
սերերազանք +2
«Նա՛ — երգերիս երկրպագուն…»
Նա՛ — երգերիս երկրպագուն,
Երեկ մոտով իմ անցնելիս,
Տեսավ ինձ դառն արտասվելիս
Ու դարձավ իր մոտիկ մարդուն.
Երեկ մոտով իմ անցնելիս,
Տեսավ ինձ դառն արտասվելիս
Ու դարձավ իր մոտիկ մարդուն.
սերերազանք +2
«Ալեզարդ պապս գլխացավից է արդ տառապում…»
Ալեզարդ պապս գլխացավից է արդ տառապում,
Խոլ հառաչներ է արձակում ցավից, ոռնում է մերթ,
Մերթ աղաղակում, խոսում բարձրաձայն, լռում է, երբ
Մեղմում է ցավը — սողում է կարծես Խոր Վիրապում…
Խոլ հառաչներ է արձակում ցավից, ոռնում է մերթ,
Մերթ աղաղակում, խոսում բարձրաձայն, լռում է, երբ
Մեղմում է ցավը — սողում է կարծես Խոր Վիրապում…
ընտանիքպապ +3
«Արտասուքը թարթիչներից կախած ցած…»
Արտասուքը թարթիչներից կախած ցած,
Տատս խնդրում, աղաչում է ինձ անվերջ.
-«Մի՛ գնա, մի՛, քաղաք, որդիս, քնիս մեջ
Վատ երազ եմ տեսել… Գթա՜ մեզ, Աստված…
Տատս խնդրում, աղաչում է ինձ անվերջ.
-«Մի՛ գնա, մի՛, քաղաք, որդիս, քնիս մեջ
Վատ երազ եմ տեսել… Գթա՜ մեզ, Աստված…
ընտանիքտատ +3
«Իմ ընթերցողն իմ երգերից մեկում կարդաց…»
Իմ ընթերցողն իմ երգերից մեկում կարդաց.
-Արփին ծագեց Արևելքից և ինքնագոհ
Արևմուտքում կորավ, իջավ երբ երեկոն,-
Ու ծիծաղեց նա — ընթերցողն իմ սրտաբաց։
-Արփին ծագեց Արևելքից և ինքնագոհ
Արևմուտքում կորավ, իջավ երբ երեկոն,-
Ու ծիծաղեց նա — ընթերցողն իմ սրտաբաց։
ընթերցողարվեստ +2
«Արևմուտքը ահա…»
Արևմուտքը ահա… Ուր մարում է լույսը,
Ուր մարում է հավետ արեգակը լուսե,
Ուր խավարը մթին իր շղարշն է հյուսել,
Ուր մեռնում է կյանքի վերջին, վերջին Հույսը։
Ուր մարում է հավետ արեգակը լուսե,
Ուր խավարը մթին իր շղարշն է հյուսել,
Ուր մեռնում է կյանքի վերջին, վերջին Հույսը։
արևմուտքանկում +3
«Զգացումն այդ, որ անկեղծ է ու զորեղ…»
Զգացումն այդ, որ անկեղծ է ու զորեղ,
Որ ծնվում է հանկարծակի քո սրտում,
Ինչպես կրակ — աշնան միգում ու ցրտում,
Որ սարսափի նման հաղթ է ու հզոր է,-
Որ ծնվում է հանկարծակի քո սրտում,
Ինչպես կրակ — աշնան միգում ու ցրտում,
Որ սարսափի նման հաղթ է ու հզոր է,-
սերզգացմունք +2
«Իմ կյանքի դեմ օրերն ահա նահանջում…»
Իմ կյանքի դեմ օրերն ահա նահանջում,
Օրերն ահա նահանջում են անշտապ.
Անցնում են իմ երազները ջերմ ու տաք,
Ու ես նոր եմ, ես նոր եմ քեզ ճանաչում…
Օրերն ահա նահանջում են անշտապ.
Անցնում են իմ երազները ջերմ ու տաք,
Ու ես նոր եմ, ես նոր եմ քեզ ճանաչում…
փիլիսոփայությունՖաուստ +3