Ութնյակներ արևին

Ժողովածու · 1921

Չարենցի 1921-ի ութնյակների շարքը՝ արևի, կրակի ու կյանքի կրքոտ խնդության մասին։

16 բանաստեղծություն մոտ 32 րոպե 27.2K դիտում

Նախաբան

Արփիկին

«Ութնյակներ արևին» շարքը (1921) գրված է ութնյակի սեղմ ձևով, որտեղ արևը կենտրոնական պատկերն է՝ որպես կրակ, ոսկի և կենսական ուժ։ Շարքում կրկնվում են վառվելու, հրդեհի ու խնդության պատկերները, իսկ արևը դառնում է և՛ բնության երևույթ, և՛ կյանքի լիության չափանիշ։

Բանաստեղծությունների ցանկ

1 «Նետե՜լ է երկաթե մի ձեռք…» 2 «Այն արև՜ն է՝ կարմի՛ր ու հասուն…» 3 «Աղջկա կոնքերի նման…» 4 «Ինչ որ լավ է՝ վառվում է ու վառում…» 5 «Տեսնում եմ՝ արևի վրա…» 6 «Ինչպես շոգ, ճնշող ոսկի…» 7 «Ես գիտեմ՝ արևի վրա…» 8 «Արնակեզ, սուր մի նիզակ…» 9 «Կարծես ես ճամփա եմ ընկել…» 10 «Իմ ուղեղը բորբոք, կրակուն՝…» 11 «Բայց ինչո՞ւ միայն կիրք ու կին…» 12 «Փայլում են ոսկի սվիններ…» 13 «Ու նորից ելած խնդավառ…» 14 «Միայն խմիր արեգակի բույրը ջինջ,…» 15 «Բորբ մի աղջիկ զարկեց ձեռքով իր բոց կոնքին…» 16 «Հոսում է տաք, ինչպես հեշտանք, կամ ձույլ ոսկի…»