Եղիշե Չարենց - «Միայն խմիր արեգակի բույրը ջինջ,…»

«Ութնյակներ արևին» ժողովածու · 1921

Միայն խմիր արեգակի բույրը ջինջ, — Արև՜ դարձիր — արևահամ — ամոքիչ։ Ուրիշ ոչինչ չի՜ կամենա սիրտը իմ.— Ողջը — հրին, արնանման արևին։ Սուր սվիններ, բուրմունք ու սեր, երգ ու գույն, Տենդը արյան — արևահամ խնդություն։ Ու նժույգներ, ոսկի ու ծափ, կանչ ու ճիչ. — Ո՞վ է քեզ պես արևահամ — ամոքիչ…
Թեմաներ
Արևի մասին Չարենցը արևի մասին Կյանքի մասին Չարենցը կյանքի մասին Կիրքի մասին Չարենցը կիրքի մասին Կարճ բանաստեղծություններՈւթնյակներՉարենցի ութնյակներ

Ստեղծագործության մասին

Եղիշե Չարենցի «Միայն խմիր արեգակի բույրը ջինջ,…» ութնյակ բանաստեղծությունը (1921, «Ութնյակներ արևին» ժողովածուից) արևի և կյանքի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող։

Ժանր Ութնյակ
Գրության թվական 1921 թ.
Ժողովածու Ութնյակներ արևին
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Առաջին մեղքը

Ձորերուն մեջ, սարերուն վրա կ'արածեր
Ան ամեն օր ուլն իր կապույտ աչերով.
Ոտքերը մերկ էին և միշտ ալ վըստահ
Մեն մի քայլին՝ շուշան վրա կոխելու։
մեղքկիրք +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Արեվելյան բաղանիք

Մորճագըմբեթ բաղանիքին ներքնադուռն հո՜ւյլ կը բացվի,
Եբենոս դո՛ւռն հաստաբեստ՝ որ կը ծեծվի միշտ թակով,
Եվ անընդհատ կը քըրտնի, կը ճըռընչե ուժասպառ
Հուրիներուն ետևեն՝ որոնք դանդա՜ղ կը մըտնեն։
կինկիրք +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Գինարբուքեն վերջ

Նկարիչ բարեկամիս՝ Արսեն Մարկոսյանին
Սըրահն է լուռ։ Կոչնականներն հեռացան։
Ջահերն ոսկի դեռ կը վառին մոլեգնած,
Եվ կը հեղուն, սեղաններուն վրա անձայն,
գինիկիրք +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Գրգանք

Անոր որ պիտի գա…
Ափը լճակին մենավոր՝
Ուր տընակս իմ կախարդորեն շիներ եմ՝
Ձեռն ի ծընոտ ըսպասեցի իր գալուն։
կիրքսեր