Եղիշե Չարենց - «Ես գիտեմ՝ արևի վրա…»

«Ութնյակներ արևին» ժողովածու · 1921

Ես գիտեմ՝ արևի վրա Հավաքվում է վերք ու ժանգ, Հատնումի տոթ մի հոսանք — Անհատնում, ա՜լ մի քուրա։ Հատնելով լույսը իրա Արնոտում է կուրծք ու ծիծ. — Ինչ կանես — արնով արա՜, Թող լինի՜ վե՛րք ու քրքիջ։

Երևան, V 1921թ.

Թեմաներ
Արևի մասին Չարենցը արևի մասին Կիրքի մասին Չարենցը կիրքի մասին Պայքարի մասին Չարենցը պայքարի մասին Կարճ բանաստեղծություններՈւթնյակներՉարենցի ութնյակներ

Ստեղծագործության մասին

Եղիշե Չարենցի «Ես գիտեմ՝ արևի վրա…» ութնյակ բանաստեղծությունը (1921, «Ութնյակներ արևին» ժողովածուից) արևի և կիրքի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող։

Ժանր Ութնյակ
Գրության թվական 1921 թ.
Ժողովածու Ութնյակներ արևին
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Անիշխանուհին

Պիտի մեկնիս։ Սև պարեգո՛տդ ես հագած.
Ներքև քու այդ բաղեղնազարդ փեղույրին
Դուն կը թըվիս զոհ մը ինծի՝ բարձրացած
Մարմարակերտ բագինին։
ապստամբությունկին +2
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Առաջին մեղքը

Ձորերուն մեջ, սարերուն վրա կ'արածեր
Ան ամեն օր ուլն իր կապույտ աչերով.
Ոտքերը մերկ էին և միշտ ալ վըստահ
Մեն մի քայլին՝ շուշան վրա կոխելու։
մեղքկիրք +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Արեվելյան բաղանիք

Մորճագըմբեթ բաղանիքին ներքնադուռն հո՜ւյլ կը բացվի,
Եբենոս դո՛ւռն հաստաբեստ՝ որ կը ծեծվի միշտ թակով,
Եվ անընդհատ կը քըրտնի, կը ճըռընչե ուժասպառ
Հուրիներուն ետևեն՝ որոնք դանդա՜ղ կը մըտնեն։
կինկիրք +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Գինարբուքեն վերջ

Նկարիչ բարեկամիս՝ Արսեն Մարկոսյանին
Սըրահն է լուռ։ Կոչնականներն հեռացան։
Ջահերն ոսկի դեռ կը վառին մոլեգնած,
Եվ կը հեղուն, սեղաններուն վրա անձայն,
գինիկիրք +1