Հայրենի գարնան յիշատակը
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Եթէ լռէր վայրկեան մը սրտիս աղմուկը անկարգ,
Եթէ պահիկ մը դադրէր կիրքին խուճապը քանդիչ,
Ստուերին մէջ իրիկուն մ՚եթէ աչքերըս անարգ
Չվառէին տենչանքով ու գոցուելով քիչ առ քիչ,
Զիս ամփոփուիլ, հանդարտիլ ու սպասել Անցեալին՝
Իր գոյներով, բուրումով, պայծառութեամբ, թարմութեամբ,
Վերադարձին հեզօրէն զիս սպասել թոյլ տային…
— Ինչպէ՜ս ահա կը բանայ երկինքն իր ծոցը անամպ,
Իր կապոյտովը շքեղ մայիսի ջինջ առտըուան,
Բլուրը ի՜նչ թաւշաթոյր կողեր ունի վետվետուն,
Ի՜նչ աղուոր է դեռ թրջած խոտերու մէջը գալ ման
Եվ երկննալ, և դիտել հեռուի լեռը ժպտուն…։
Հո՛ն գարիի նորաբոյս արտը շղարշ մ՚է նրբին,
Որուն ներքև կը շողան հարսնուկները1 յակինթեայ,
Հոս՝ եզերքէն, բուռերով երիցուկներ կը յորդին
Եվ կը հոսին՝ մարգրտի զերթ հեղեղ մը ճամբուն վրայ…
Քիչ մը անդին՝ հեշտացրիւ հօտը հովուին կ՚արածի,
Գառնուկները կը մայեն և կը ցատկեն անդադար,
Եվ ուլերը տոպրակուած ծիծերուն տակ մայրենի
Կը քսուըռտուին և կուզեն իրենց բաժինը արդար…։
Ինչպէ՜ս ահա զեփիւռն ալ կուգայ դաշտին այցելու,
Թիթեռնիկները կուգան թալթըլելէն, դողալէն։
Մինչդեռ ծառերն ալ կարծես կ՚ըսեն գաղտնիք մ՚իրարու,
Երբ որ հովէն գլուխնին իրարու վրա կը ծռեն…։
Մատաղերամ տղոց խումբ մ՚ալ կը խաղայ անոնց մէջ.
Անոնց հնչուն ծիծաղին ես կ՚ունկնդրեմ ցնծութեամբ.
Օ՜հ, անոնց մէջ է անշուշտ, իմ ծիծաղս ալ վաղաշէջ…
…Ինչպէ՜ս ինծի կը բանայ Անցեալն իր ծոցը անամպ…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Հարսնուկ — ծաղկի անուն
