Թեքեյանի բանաստեղծություններ գարնան մասին

Թեքեյանի քնարերգությունը՝ խստորեն մշակված սոնետներով ու էլեգիաներով, անձնական թախիծը, սերն ու հավատը միահյուսում է ազգային ողբերգության ցավին և վերածնունդի հույսին։ «գարուն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 6 բանաստեղծություն։

Գարնան զարթոնքի, ծաղկման ու վերածննդի մասին պոեզիա։

Դրանց թվում՝ 3 սոնետ։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, հույս, հայրենիք, սեր, մանկություն և գիշեր։

Ֆիլտրեր

Ցուցադրվում է 1–6 6-ից

Վահան Թեքեյան

Գարնան գիշեր

Օդը գաղջ է այս գիշեր՝ առագաստի մը նման.
Կարծես յանկարծ երկինքին մէջ աստուածները ոսոխ
Եղբայրացած ըլլային… ու ծաղիկներն ոտնակոխ
Մեղմիւ հոգի առնէին… և կոյսերուն՝ աւետման

գարունգիշեր +1

Գարնան գիշեր Վահան Թեքեյան →

Վահան Թեքեյան

Գարնան յոյսը

Օրերէ ի վեր՝ ձիւն, ձիւն է չորս դին,
Բայց ձայն մը ներսէս կ՚երգէ հրճուագին…
— Երբ որ նոր գարուն այս տարի հասնի,
Սարերը հագուին և դաշտերն ըլլան

գարունհույս +1

Գարնան յոյսը Վահան Թեքեյան →

Վահան Թեքեյան Սոնետ

Ապրիլ

Ապրիլ ամիս…։ Կը մանկանան աչուըներս
Մանկութեան հետ տերևներուն, սիւքերուն…
Օդին, հողին և հոգւոյս մէջ ի՜նչ աղերս,
Խորին աղերս մը կայ թրթռուն, ծաւալուն։

գարունբնություն +1

Ապրիլ Վահան Թեքեյան →

Վահան Թեքեյան Սոնետ

Վերադարձ

Օ՜հ, զանգակնե՜ր, զանգակնե՜ր…։ Ու ծաղիկնե՜ր, ծաղիկնե՜ր…
Երկինք կապոյտ է այնքա՛ն, երկինք ա՛յնքան է թեթև,
Որ զայն գրկած եմ կարծես, մինչ ճամբան ալ՝ գետնէն վեր
Ելած կարծես՝ կը բռնէ զիս աշխարհի ի վերև։

հայրենիքգարուն +1

Վերադարձ Վահան Թեքեյան →

Վահան Թեքեյան Սոնետ

Անտառին մեջ

Ես կը ճանչնամ անտառին մէջ, ուր գարուն է,
Ձոր մը պզտիկ, ձոր մը ծաղկած, ուր երիցուկ
Եվ շուշաններ ձիւն կը տեղան, ուր կ՚արիւնէ
Կարմիր հարսնուկը շիթ առ շիթ վէրք մը ծածուկ։

սերմանկություն +2

Անտառին մեջ Վահան Թեքեյան →

Վահան Թեքեյան

Հայրենի գարնան յիշատակը

Եթէ լռէր վայրկեան մը սրտիս աղմուկը անկարգ,
Եթէ պահիկ մը դադրէր կիրքին խուճապը քանդիչ,
Ստուերին մէջ իրիկուն մ՚եթէ աչքերըս անարգ
Չվառէին տենչանքով ու գոցուելով քիչ առ քիչ,

հայրենիքկարոտ +2

Հայրենի գարնան յիշատակը Վահան Թեքեյան →