Անցնել բովանդակությանը

Հայաստան աշխարհ

(Ազգ իմ փառապանծ)

Այս ստեղծագործությունը հասանելի է երկու ուղղագրությամբ՝ բարեփոխված և դասական
Հայաստան աշխարհ, դու մեր կարոտն ես, նոր կյանքով անմար, Քո ճամփան հնում արնոտ ու քարոտ էր, դու ծաղկիր հիմա։ Ուր լինենք, հավետ մեր լույս փարոսը տունն է հայրենի, Մաշտոցի հզոր լեզուն վառ հույսն է ամեն մի հայի։ Փառքդ թռչում է, երգդ կանչում է, հողդ դարձրել ես ծով գանձ, Սիրտդ կայտառ է, միտքդ պայծառ է, ազգ իմ փառապանծ։ Բարձրացնենք սիրով մեր սուրբ գավաթը հանուն հայության, Թող անմար պահի նա իր հավատը հուր ու հավիտյան։ Ուր լինենք, հավետ մեր լույս փարոսը տունն է հայրենի, Մաշտոցի հզոր լեզուն վառ հույսն է ամեն մի հայի։ Փառքդ թռչում է, երգդ կանչում է, հողդ դարձրել ես ծով գանձ, Սիրտդ կայտառ է, միտքդ պայծառ է, ազգ իմ փառապանծ։

Ստեղծագործության մասին

Աշոտ Գրաշու «Հայաստան աշխարհ» բանաստեղծությունը Հայաստանի և հայրենիքի մասին։

Հայրենիքին ուղղված երգ՝ կրկներգային կառուցվածքով, որ հայտնի է կրկներգի վերջին բառերով՝ «Ազգ իմ փառապանծ», Առնո Բաբաջանյանի երաժշտությամբ։ Հենց այս երգի առաջին կատարումից առաջ է Բաբաջանյանն ասել, թե Գրաշու բանաստեղծությունն առանց երաժշտության էլ երգ է։ Հայաստանը «մեր կարոտն է», իսկ սփյուռքի հայի համար հայրենի տունն ու Մաշտոցի լեզուն՝ լույս փարոս ու հույս։ Երկրորդ տունը բաժակաճառ է՝ «մեր սուրբ գավաթը հանուն հայության», և կրկներգը փառքի ու պայծառ մտքի հպարտ հաստատում է։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ 4-2-4-2 տողանոց տներով։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 12