Ասուպներ
«Հոգեր» ժողովածու
Աչքերըս լեցուն են ասուպներով.
Ամառ գիշերներ ժողուեցի զանոնք,
Երբ որ երկնքէն կ՚իյնային սիրով,
Ինչպէս քնի մէջ՝ լոյս աչքե՜ր անհոգ։
Ժողուեցի զանոնք, ամառ գիշերներ,
Աչուըներուս մէջ, երբ որ երկնքէն
Կ՚իյնային՝ չինկած հողին վրայ դեռ,
Ջինջ սէրե՜ր ծնած և մեռած արդէն։
Հիմայ իմ հոգիս լուսաւոր է միշտ.
Աչքերս գոհարի տուփեր են մէյմէկ.
Եվ օրը, երբ որ շատ ճնշէ իմ վիշտ,
Շատ աղքատ մնամ և մռայլ ու մէգ
Շրջապատէ զիս, — աստղեր կը կազմեմ
Այն ասուպներէն և, լո՜ւռ, կը դիտեմ։
Թեմաներ
