Անցնել բովանդակությանը

Գարուն Երևան

Այս ստեղծագործությունը հասանելի է երկու ուղղագրությամբ՝ բարեփոխված և դասական
Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան, Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն, Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։ Իմ ժողովրդի վառ աչքերի լույսն ես, Երևա՛ն, Իմ Հայաստանի զարդն ես, Երևա՛ն։ Զուգվել, զարդարվել, սիրուն աննման, Դու նորահարս ես դարձել, Երևա՛ն, Հայաստանի գարնան գրկում Ծաղկի՛ր, ծիծաղի՛ր, երգի՛ր, Երևա՛ն։ Երգը շրթունքիս կռիվ գնացի, Քո կյանքի համար անվախ կռվեցի, Կրակ կռվում, կրակ հեռվում, Պատկերիդ պայծառ կարոտ մնացի։

Ստեղծագործության մասին

Աշոտ Գրաշու «Գարուն Երևան» բանաստեղծությունը Երևանի և հայրենիքի մասին։

Երևանին նվիրված այս գործը հայտնի է առաջին հերթին որպես երգ՝ Արամ Խաչատրյանի երաժշտությամբ։ Քաղաքը ներկայանում է որպես գարնանային նորահարս, և երկտող կրկներգը այն դարձնում է ժողովրդի աչքերի լույսն ու Հայաստանի զարդը։ Վերջին տունը հանկարծ շրջում է տոնական տոնը՝ պատերազմ գնացած զինվորի կարոտով, որ երգը շրթունքին կռվել է քաղաքի կյանքի համար։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 14 տող՝ 4-2-4-4 տողանոց տներով։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 14