Անտառին մեջ
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Ես կը ճանչնամ անտառին մէջ, ուր գարուն է,
Ձոր մը պզտիկ, ձոր մը ծաղկած, ուր երիցուկ
Եվ շուշաններ ձիւն կը տեղան, ուր կ՚արիւնէ
Կարմիր հարսնուկը1 շիթ առ շիթ վէրք մը ծածուկ։
Մանուկ գարնան ան օրօրոցն է հոն կարծես…
Երկու ճկուն ուռենիներ՝ մեն մի ծայրին,
Թեթև հովին տակ կ՚երերան երբ համրապէս,
Ժանեկապատ ձորակն օրրել հոն կը թուին։
Եվ հոն, տեսէ՛ք, երկու մանուկ, ուրկէ՞ եկած,
Անտառին ո՞ր երկու մուտքէն հանդիպակաց,
Կը կամրջէն ձորը սէրով մը լռակեաց։
Երկու մանուկ օրօրոցին վրայ գարնան
Իրենց անբիծ սէրը կ՚օրրեն…։ Օ՜հ, չճանչնա՜ն
Տերևաթափն և տրտմութիւնն իր անսահման…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Հարսնուկ — ծաղկի անուն
Թեմաներ
