«Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Ծառերը իրենց կանաչ ուսին
Աճյունս առան, գետափ տարան,
Թաղեցին ինչպես գունատ լուսին
Եվ հող ցանեցին հողիս վրա։
Եկան հավքերը արշալույսին,
Երգեցին մի երգ այնպե՜ս նրբին,
Բացվեց դռնակը իմ շիրիմի,
Եվ ես հարություն առա կրկին։
…Ես այսօր մեռայ հին անտառում,
Շուքերի ներքոյ կաղնենու հին,
Ինձ վրայ լացին բարակ առուն
Եւ բարակ խոտը ցօղն աչերին։
Ծառերը իրենց կանաչ ուսին
Աճիւնս առան, գետափ տարան,
Թաղեցին ինչպէս գունատ լուսին
Եւ հող ցանեցին հողիս վրայ։
Եկան հաւքերը արշալոյսին,
Երգեցին մի երգ այնպէ՜ս նրբին,
Բացուեց դռնակը իմ շիրիմի,
Եւ ես յարութիւն առայ կրկին։
