Ո՜վ միամիտ երգիչնե՛ր, որ կարծում
(ԺԵ)
«Գիրք իմացության» ժողովածու · «Դիստիքոսներ» · 1934
Ո՜վ միամիտ երգիչնե՛ր, որ կարծում էիք, թե դո՛ւք եք
Մեր կյանքում ուղիներ հարթում — երբ կյա՛նքն էր ձեզ տաշում ու հարթում։—
Ստեղծագործության մասին
Եղիշե Չարենցի «Ո՜վ միամիտ երգիչնե՛ր, որ կարծում» երկտող բանաստեղծությունը (1934, «Գիրք իմացության» ժողովածուից) պոեզիաի և կյանքի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 2 տող։
Ժանր Երկտող
Գրության թվական 1934 թ.
Ժողովածու Գիրք իմացության
Տողերի թիվ 2
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1906 «Ագռավների գորշ թևերով…»
Ագռավների գորշ թևերով
Աշունն եկավ միգաբեր
Ծաղիկ-սարե՜ր, երթաք բարով,
Դո՛ւք էլ, զանգակ-աղբյուրներ։
Աշունն եկավ միգաբեր
Ծաղիկ-սարե՜ր, երթաք բարով,
Դո՛ւք էլ, զանգակ-աղբյուրներ։
աշունտխուր +3
Ավետիք Իսահակյան · 1897 «Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի…»
Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
սերկյանք +3
Ավետիք Իսահակյան 1899 «Ա՜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ…»
Ա՜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ,
Եվ վառ հավատ, ու բյուր հույսեր ունեի,
Բարձրաթռիչ, ինչպես արծիվ վեհափառ,
Կըսուրայի զառ թևերովս երկնի մեջ.
Եվ վառ հավատ, ու բյուր հույսեր ունեի,
Բարձրաթռիչ, ինչպես արծիվ վեհափառ,
Կըսուրայի զառ թևերովս երկնի մեջ.
սերկյանք +4
Ավետիք Իսահակյան 1904 «Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ…»
Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ,
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
սերգարուն +5