«Ա՜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ…»
1899
Ա՜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ,
Եվ վառ հավատ, ու բյուր հույսեր ունեի,
Բարձրաթռիչ, ինչպես արծիվ վեհափառ,
Կըսուրայի զառ1 թևերովս երկնի մեջ.
Ես ունեի չքնաղ ցնորք իմ հոգում,
Կըսիգայի2 մարդկանցից վե՜ր, երկրից վե՜ր.
Սավառնաթև, ինչպես արծիվ սևաթույր,
Շքեղ ցնորք ես ունեի իմ հոգում.
Բայց ցնորքս մնաց մենակ կյանքիս մեջ,—
Քանզի մարդիկ, որ դժմիտ են ու դաժան,
Խորտակեցին, հոշոտեցին իմ սիրտը
Եվ ցնորքը սոսկ թողին ինձ կյանքի մեջ…
1899
Ծանոթագրություններ
- 1 զառ — ոսկեթել, ոսկեգույն։
- 2 սիգալ — հպարտ ու սեգ սավառնել, ճախրել։
