Եղիշե Չարենց «Փոխելն է կյանքի կարևոր» բարբառել

Մատյանն ահա՝ զոր խոստացա… Երբ գըտնես
Հոն դարերու կյանքին Երազն, անհատակ,
Եվ Բագոսի քըրմուհիներ վարդերես
Որ կը պարեն բըլուրին վրա, լուսնին տակ,

Արծիվ լեռների, արծիվ սիգապանծ,
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։

Հնուց երգ է, բայց նորոց է հավիտյան, ―
Տիգրան մեծի հայրը՝ Տիգրան արքան ծեր՝
Ուներ երեք կանաչ-կտրիճ որդիներ։
Երբ որ հասավ վերջին օրը ծերության,

Իմ սուրբ հայրենիք, դու սրտիս մեջ ես,
Դու սրտիս մեջ ես, ոչ լեզվիս վրա,
Իմ սրտի միջից, թե սիրտս ճեղքես՝
Դրոշիդ բոցը պիտի հուրհրա։