«Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի…»
1897
Ա՜խ, ալ-վարդի1, սիրո վարդի
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
Կարմիր-կանաչ իմ օրերըս
Սիրո սգով սևացան…
Ա՜խ, ափսո՜ս իմ գարուն կյանքիս
Սո՜ւր փշերը մընացին…
1897, Ալեքսանդրապոլ
Ծանոթագրություններ
- 1 ալ-վարդ — վառ կարմիր վարդ։
