Երկու պերճ էակ
«Սէրը տասնվեց, երեսուն եւ վաթսուն տարեկանին» ժողովածու
Երկու պերճ էակ՝ օհ, տարիներով
Իրարմէ հեռու, բայց իմ սրտիս մէջ
Մօտեցած հիմայ, եկած քովէ քով,
Մնացած միշտ թարմ, զիս կանչող անվերջ…
Երկու պերճ էակ, աւելի քան ինչ
Որ մտածեցի, ափսո՜ս, այն ատեն1
— Ու չըսի երբեք — իրենց քաղցր ու ջինջ
Դէմքին ու աչքին, իրենց հոյաշէն
Ճապուկ2 հասակին և երկուքին ալ
Սիրազեղ, սիրող հոգիին համար…
Երկու պերճ էակ… և ինչպէ՞ս մոռնալ,
Թէ սիրտըս առնել իրենցմէ կրնար
Այնքան սէր, գորով ու բարիք՝ որքան
Մերթ անապատին ամպերը կուտան…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Ատեն, ատենոք — ժամանակ, ժամանակով
- 2 Ճապուկ — ճկուն, դիւրաթեք
