Երջանկութիւն
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Երջանկութիւնն այս է լոկ… Երկու հոգի ըլլալ հոս,
Երիտասարդ ու հարուստ, գեղեցկադէմ, քաջառողջ,
Որ կունկընդրեն իրարու, երբ կը մնան իսկ անխօս,
Եվ իրարմով են ամբողջ…։
Երկու հոգի մէկ տան մէջ, մէկ սենեակի մէջ մինակ՝
Երբ իրիկուան լամպարին կը զեղու լոյսն ընտանի,
Երբ տուն կուգայ այրը որ՝ ծնած բարի աստղի տակ,
Կինն աստղին մէջ կը տանի…։
Երկու հոգի, յաւիտեան խորհրդակից իրարու,
Որ չեն պահեր և չունեն իրարմէ բան մը ծածուկ,
Որոնց աչքին բնութեան առեղծուածն իսկ ահարկու
Կը պարզըուի անշշուկ…։
Երկու հոգի, Աստուա՛ծ իմ, հազարներու, բիւրից մէջ,
Որոնց մին ես ըլլայի, ինչպէս միւսն ալ անիկա,
Ա՛ն, որուն դեռ կը պահեմ սրտիս մէջ յոյսը անշէջ,
Եվ որ պիտի ա՛լ չգայ…։
Թեմաներ
