Երազ
«Գ. շրջան. 1915-1920» ժողովածու
Երազիս մէջ ես տեսայ՝ երկինքն յանկարծ բացուեցաւ,
Կապարագոյն մեծ երկինքն, որ ծանրացեր էր ա՛յնքան,
Այնքա՛ն ճնշէր մեր վրայ ու մեզ խեղդեր էր տակաւ1,
Ահա յանկարծ բացուեցա՜ւ՝ կափարիչի մը նման…
Ու երկնքին մէջ տեսայ առուակներու քով վճիտ,
Եվ մարգերու մէջ կանաչ՝ մեր մանուկները կայտառ,
Եվ մեր կոյսերը շիկնոտ, որոնց դէմքին վրայ ժպիտ,
Եվ աչքերուն մէջ հիմայ կը խաղար լոյս մը պայծառ…
Տեսայ մայրերն անոնց մօտ՝ գորովազեղ արցունքով,
Ծերունիներն ալեփառ2 ու կտրիճները բոլոր,
Որ խաղաղած կ՚օրհնէին բարիքն օրուան ապահով…
Եվ մինչ տեսայ անոնց շուրջ գառնուկներու դարաւոր
Հօտը հեզիկ արածող, տեսայ և գայլ մը հեռուն,
Որ կորացռուկ3 կը փախէր՝ ի տես նախկին զոհերուն…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Տակաւ — դեռևս, արդէն, կամաց - կամաց
- 2 Ալեփառ — փառահեղ մազերով
- 3 Կորացռուկ — դունչը կախ
