Տրդատ ա-ի կառքը
«Հայերգութիւն ա շրջան 1901-1908» ժողովածու
Տե՛ս, նենգաւոր քու վրանիդ մուտքին առջև
Կառք մը, որուն անիւներն են երկու արև,
Երիվարներն ալ սև ամպեր… տե՛ս, ո՛վ նախկին
Արքաներու հզոր սերունդ, քեզ վերստին
Կը կանչէ կառքն արշաւներու… օ՜ն, թող ճամբան
Քեզ առաջին տեսնէ, ըլլայ միշտ անխափան…։
Մինչև երկինք կ՚ելլէ փոշին ակոսներուդ,
Որուն յետև ախոյեաններդ կը գալարուին.
Դուն ձիերուդ վարէ երամը խմբովին…։
Եվ թէ ըլլայ, որ նեղ ճամբու մը մէջ ժեռուտ
Քեզ նետէ վար դաւ կամ դիպուած մը դժպատեհ1,
Սուրա՛ և կառքդ անիւներէն իսկ կալանէ…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Դժպատեհ — անպատեհ, նաև՝ խոժոռ
