Քեզմէ ոչինչ
«Սէրը տասնվեց, երեսուն եւ վաթսուն տարեկանին» ժողովածու
Քեզմէ ոչինչ, ինձմէ՝ ամէն բան, ամէն.
Քեզմէ միայն խաղաղութիւն, լըռութիւն,
Մինչ իմ սրտիս մէջ ժպիտներ կիսարթուն՝
Դատապարտուած, նորէն մահուան կը սպասեն…։
Դուն չես գիտեր, ինչպէ՞ս գիտնալ դուն կրնաս,
Թէ ինձ համար շատ աւելին ես քեզմէ,
Իմ կարօտս ես, որ զիս մեղմիւ կը սփոփէ,
Իմ մթութիւնս՝ որ իբրև լոյս կ՚իջնէ վրաս…։
— Ո՛վ Սէրըդ իմ, մինակ, առանց վայելքի,
Եվ փոքրագոյն առանց յոյսի մը անգամ,
Մահուան արև, որ հոգւոյս դէմ կը ծագի…
Ի՜նչ փոյթ, նորէն ես ընդառաջ քեզ կուգամ
Ու կը խնդրեմ, ես կը խնդրեմ այս միայն,
Որ իմ սրտիս միշտ ցանկալի պահես զայն…։
Թեմաներ
