Նոր սենեակ
«Սեր» ժողովածու
Իմ նոր սենեա՛կըս ահա՝ չորսի վրայ հինգ կանգուն.
Իր տեսարանը ի՜նչ փոյթ, կարասիները ի՜նչ փոյթ,
Այս միջոցին մէջ ամէն առտու, ամէն իրիկուն
Պատմութիւններ ինձ պատմէ պիտի իմ մատըս ճկոյթ։
Եվ մինչդեռ ան կը մնջէ՝ ահա յանկարծ, գաղտնօրէն
Պիտի խօսի՜ հոս ականջս ու ընդհատէ պիտի զայն.
Աչքըս պաղի՜ պիտի հոս իր սպասմանը խորէն
Եվ պիտի սիրտըս խաղայ ու փոթորկի լռելեայն։
Ապաստանին և պարեն պիտի անթիւ պարիկներ1
Իմ շուրջըս, հոս՝ անանուն, ծփծփուն պար մը ծածուկ,
Մինչև որ գայ ու վանէ զիրենք պառաւ մի ջադուկ։
Եվ հոս, և հո՛ս տակաւին2, ամենօրեայ խեղճ պատկեր՝
Քառսուն մանուկ բարեպաշտ, հուրի, սառի մէջ ձգուած,
Պիտի անվերջ տվայտին՝ աղօթելով առ Աստուած…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Պարիկ — ոգի
- 2 Տակաւ — դեռևս, արդէն, կամաց - կամաց
