«Աղբյուրի մեջ մի մարալ…»
1899
Աղբյուրի մեջ մի մարալ1
Շուքն է տեսել եղնիկին —
Ու ման կուգա միալար
Մուրիկ-մուրիկ2 եղնիկին։
Այն եղնիկն էլ երազին
Մարալի ձայնն է լսել.—
Ու ման կուգա մարալին
Մուրիկ-մուրիկ զօր-գիշեր…
1899, Հառիճ
Ծանոթագրություններ
- 1 մարալ — վայրի եղնիկ, եղջերու։
- 2 մուրիկ — մուրացիկ. «մուրիկ-մուրիկ» ← մուրացկանի պես՝ թափառելով ու աղերսագին։