Վահան Թեքեյան Խոստում

Աղջիկ, տղայ, պարմանի¹, պարմանուհի, — բառերուն Մէջէն մեղմիւ կը յառնէք թուփերու պէս ծաղկազարդ, Եղնիկներու պէս ճապուկ², կը ծփաք պահ մը հեռուն, Կը մօտենաք և ձեզի կը ժպտի սիրտս հանդարտ…։ Կակուղ կաւին մանկութեան՝ աւելնալով, փչուելով Տակաւ³ ի կուժ, ի կարաս փոփոխումի ճամբուն վրայ՝ Դուք սափորներ էք լեցուն գինիներով քաղցր ու զով, Ուրկէ Աստուածը սիրոյ պիտի ըմպէ, արբենայ…։ Ա՛հ, ձեր հոգի՞ն մարմինին, թէ՞ ձեր մարմինը հոգւոյն Ձևրն ունի նրբողորկ, նրբասըլաց, նրբօրօր, Ունի գոյներն երազի՝ փափկանշոյլ, փափկասուն… Պարմանուհի, պարմանի, կը խոստանամ ես այսօր Ձեզ իրարու, օ՜հ, հիմայ առանց տենչի, նախանձի, Աչքիս, ձեռքիս մէջ պահած միայն ձեր շուքը ինձի…։