Հոգիդ
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Պզտիկ աղջիկ, հոգիիդ ցուցուցիր դէմքն ինձ այսօր,
Զոր ես չէի տակաւին1 աչքերուդ մէջ կարդացած…
Ի՜նչ հաճոյք էր թափանցել յանկարծ մութին մէջ անոր
Եվ զայն գտնել այնքան քաջ, ու վեհըզգաց, ու գթած…։
Հոգի՛դ, այո՛, աչքերուդ և հասակիդ արժանի,
Այնքան մատաղ ու այնքան արդէն հարուստ ու հասուն,
Գարնանաբոյր քու հոգիդ մարմինիդ մէջ ծաղկատի,
Զոր շնչեցի հմայուած՝ ինչպէս հոգին վարդերուն…։
Բառով մը դուն ցուցուցիր հոգիիդ դէմքը ինձի,
Պզտիկ աղջիկ, և այդ բառն ես սրտիս մէջ պահեցի
Եվ զայն յիշեմ պիտի միշտ, երբ դուն մոռցած ըլլաս զիս…
Գիտե՞ս թէ ինչ կ՚ուզեմ արդ… օ՜հ, ոչ թէ զիս յիշէիր,
Այլ թէ որքան ալ մեծնաս ու տառապիս ու հրճուիս,
Յիշես հոգիդ այսօրուան և փափկութիւնն և ուժն իր…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Տակաւ — դեռևս, արդէն, կամաց - կամաց
