«Միշտ երկրե երկիր, ինձանից հեռու…»
1922
Միշտ երկրե երկիր, ինձանից հեռու,
Թափառում էիր, երբ ողջ էիր դու.
Բայց մոտըս եկար քո մեռած օրեդ,
Հիմա անբաժան շըրջում ես ինձ հետ…
1922
Ստեղծագործության մասին
Ավետիք Իսահակյանի «Միշտ երկրե երկիր, ինձանից հեռու…» քառյակ բանաստեղծությունը (1922) մահվան և հիշողության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1922 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի «Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն…»
…Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն,
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
պանդխտությունհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1
Աշոտ Գրաշի Սիրո մեղեդի
Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Ավետիք Իսահակյան · 1911 Աբու-Լալա Մահարի
Աբու-Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
միայնությունտխուր +4