Վահան Թեքեյան Գոհացում

Տենչանքին քով գոհացումը կ՚ուզեմ արդ… Պէտք է գոնէ տենչանքին թող տալ շարժիլ Ազատօրէն, աներկևան ու հպարտ, Եվ չարգիլել, որ ան լեռնէն վար ի գիլ Գայ ուժգնօրէն՝ ճամբաներէ մերթ խոտոր, Եվ ըլլայ իսկ գուցէ արշաւն անյաջող՝ Թողուլ, որ սիրտն ըմպէ նեկտարը պղտոր Իր վայելքի յոյսին, հևքին քրտնողող… Գոհացումի պէտք է իմ յոյսըս հիմայ Ճաճանչ դնէ սիրուած աղուոր գլխուն շուրջ… Սպասումիս մէջ դիմացէս երբ կուգայ՝ Պէտք է գիտնայ, — օ՜հ, կէս-կատակ ու կէս-լուրջ, — Թէ բերնիս տակ պիտի շրթները հալին, Թէ իմս ըլլան պիտի մարմինն ու հոգին…։