Դիպուածը
(XI)
«Հրայրքի պահեր» ժողովածու
Փնտըրեցի այս գիշեր հանդիպում մը դիպուածի,
Անոնց նման, զոր առոյգ տենչանքս մերթ կ՚ունենար…
Սիրոյ բոյր մը այս գիշեր գաղջ օդին մէջ կը հածի,
Զոր շնչելով քիչ առ քիչ՝ գացի գինով, տենդահար…։
Դիպուածը զիս երջանիկ կրնար ընել այս գիշեր,
Շնորհազուրկ աչքերուս և ձեռքերուս մէջ լքուած
Սպասեցի, որ իջնան աստուածային ճաճանչներ,
Համբուրասով1 շրթունքիս վրայ իյնայ շունչ մը թաց…։
Թափառեցայ ընդերկար վայելքին մէջ սպասման,
Անծանօթին երկիւղով, ընտանութեամբ ծանօթին,
Լեցընելով մութն ամբողջ պատկերներով ցնծութեան…
Դիպուածը միշտ կ՚ուշանար, ու կ՚երթայի սարսռագին՝
Բոլոր սէրերն ապրելով բոլոր մարդոց այս պահուն,
Եվ տուն դարձայ տիեզերքը սիրելէ պարտասուն…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Համբուրասով — համբոյրի սոված, անյագ կարօտ
