Անյուսութիւն
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Զերթ նաւաստին դիտանոցէն, որ կը պոռայ
Բազմաղաղակ ամայութեան վերև ծովին
Եվ քաոսին բերնին վրայ,
Հոգիս այնպէս երկնքի կամքն ամբողջովին
Կ՚ազդարարէ՝ պահակ արթուն և զգայուն,
Մտքիս, որ պէտն է այդ նաւուն…
Ծովը կ՚ոռնայ և կը սահի նաւը յաճախ
Անդունդն ի վար ու կ՚ելլէ վեր ալեաց ի գլուխ…
Յոյսը բազէ մըն է անվախ,
Թռած նաւէն, որ կը ճեղքէ ամպերը թուխ,
Մինչև որ գայ զինքը զարնել հուր օձ մ՚երկար
Եվ դարձդարձիկ նետուի ան վար…
Տէ՜ր, ծերունի պահակն յոգնած է ալ հիմայ
Իր անօգուտ, անլուր կոչերը ուղղելէն…
Վարն ամէն ոք կը քնանայ
Եվ խիստ է ծովն աւելի, քան ամէն ատեն1…
Հոգիս յոգնած, Տէ՜ր, կը խնդրէ հիմա քենէ2,
Որ մէկ շանթդ ալ զի՛նքը զարնէ…
Ծանոթագրություններ
- 1 Ատեն, ատենոք — ժամանակ, ժամանակով
- 2 Քենէ — քեզնից
