Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ արևի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «արև» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 11 բանաստեղծություն։

Արևի, լույսի ու ջերմության մասին պոեզիա:

Գործերը թվագրվում են 1901 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ լույս, բնություն, հույս, հիվանդություն, մահ և գյուղ։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց Ութնյակ · 1921

«Աղջկա կոնքերի նման…»

Աղջկա կոնքերի նման
Երազուն, կիզուն ու հասուն՝
Վառվում է արևի ծնծղան
Աշխարհի անհո՛ւն երազում։
արևկիրք +1
Եղիշե Չարենց «Աղջկա կոնքերի նման…» Եղիշե Չարենց · 1921 արևկիրք +1