Անցնել բովանդակությանը

Միսաք Մեծարենցի բանաստեղծություններ

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. Կայքում զետեղված է հեղինակի 131 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1901–1908 թվականների ստեղծագործություններ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ բնություն, սեր, երազ, գիշեր, տխուր և մահ։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1921

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։
ՀայաստանԱրարատ +2
Եղիշե Չարենց Ես իմ անուշ Հայաստանի Եղիշե Չարենց · 1921 ՀայաստանԱրարատ +2