«Գարո՞ւնն է ծաղկել իմ շուրջը հիմա…»
1910
Գարո՞ւնն է ծաղկել իմ շուրջը հիմա,
— Այդ՝ վառ բուրմունքն է ծով-ծով մազեչիդ.
Արև՞ն է ժպտում իմ սրտի վրա,
— Այդ՝ հուրհրանքն է հրաշք-աչերիդ։
Երկինքը փռվեց իմ այրվող հոգում,
Իմ սրտի բոլոր լարերը զարթնան.
Թո՛ղ ինձ, իմ արև՛, դու իմ պերճ գարո՛ւն,
Բոլոր լարերով քեզ երգեմ միա՛յն…
1910
