Անցնել բովանդակությանը

Իսահակյանի բանաստեղծություններ բնության մասին

Իսահակյանի քնարերգությունը ծնվել է ժողովրդական երգի ակունքներից՝ սիրո, կարոտի, թափառումի ու հայրենի հողի ցավի մասին այնքան անմիջական խոսքով, որ նրա շատ բանաստեղծություններ դարձել են ժողովրդական երգեր։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 42 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Գործերն ընդգրկում են 1891–1945 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ տխուր, վիշտ, սեր, գիշեր, կարոտ և մենություն։

Ցուցադրվում է 1–12 42-ից

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1895

«Շղարշ-ամպերն երկինքն առան…»

Շղարշ-ամպերն երկինքն առան,
Լուսնակն անդորր կշողա,
Լռիկ ճահճում հարհանդ-մարմանդ,
Նուրբ եղեգը կդողա։
բնությունտխուր +1
Ավետիք Իսահակյան «Շղարշ-ամպերն երկինքն առան…» Ավետիք Իսահակյան · 1895 բնությունտխուր +1