Ավետիք Իսահակյան - «Անտուն քամու պես փակ դուռըդ, գիտե՞ս…»

1904

Անտուն քամու պես փակ դուռըդ, գիտե՞ս, Ես շատ եմ ծեծել ու դու չես բացել. Սարերն եմ ընկել վշտից խելագար Ժայռերին զարկվել ու շատ եմ լացել։ Սարերն են վկա, որ օրից մի օր Վատ չեմ խոսացել, գանգատվել քեզնից. Ավա՜ղ, լցրել եմ լացով սար ու ձոր, Բայց չեմ գանգատվել, բամբասել քեզնից։

1904

Թեմաներ
Սիրո մասին Իսահակյանը սիրո մասին Կարոտի մասին Իսահակյանը կարոտի մասին Մենության մասին Իսահակյանը մենության մասին Տխուր Ավետիք Իսահակյանի տխուր բանաստեղծությունները Վիշտի մասին Իսահակյանը վիշտի մասին Բնության մասին Իսահակյանը բնության մասին Կարճ բանաստեղծություններ

Ստեղծագործության մասին

Ավետիք Իսահակյանի «Անտուն քամու պես փակ դուռըդ, գիտե՞ս…» բանաստեղծությունը (1904) սիրո և կարոտի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1904 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Բարի արագիլ

Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Սիրո մեղեդի

Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

«Ես այսօր մեռա հին անտառում…»

…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1