Եղիշե Չարենց Շրթերդ կրակով լիքը օսկեջրած չինի են, ջա՛ն

Շրթերդ կրակով լիքը օսկեջրած չինի են, ջա՜ն, Խոսքերդ դրախտի խմիչք` անմահական գինի են, ջա՜ն։ Էսօր տնում սուփրա ունեմ` էշխիցդ քե՜ֆ պիտի անեմ։ Ի՞նչ կըլի որ օթախս գաս — ու մե անգամ լինի էն, ջա՜ն։ Փռել եմ խաս խալիչեքը, վրեն ծաղիկ ունեմ շարած` Ոտքիդ կարոտ սպասում են — շահնշահի, խանի են, ջա՜ն։ Աչքերս թող կրակ ըլին քո սուրբ չրաղվանի համար։ Դափ ու զուռնեն հազրել եմ` մտքերդ ի՞նչ բանի են, ջա՜ն։ Կուզես՝ հոգիս ճամփա անեմ, սիրտս դնեմ ոտքերիդ տակ` Սրտիցս արյուն է հոսում — ինչ որ ուզես կանի էն, ջա՜ն։