Երկիր Նաիրի 1917
Երկիր Նաիրի
Ժողովածու · 1917
Վահան Տերյանի «Երկիր Նաիրի» շարքը (1913–1917)՝ նվիրված հայրենիքի ճակատագրին ու նաիրյան ինքնության որոնմանը։
14 բանաստեղծություն
մոտ 28 րոպե
23.8K դիտում
Բանաստեղծությունների ցանկ
1 Որպես Լայերտի որդին, որպես 2 Այնպես անխինդ են և նըման լացին 3 Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին 4 Հայրենիքում իմ արնաներկ 5 Դու հպարտ չես, իմ հայրենիք 6 Մշուշի միջից,— տեսի՜լ դյութական 7 Կարծես թե դարձել եմ ես տուն 8 Այստեղ է լացել իմ մայրը 9 Քեզ կըմնա միշտ օտար 10 Վեչեսլավ Իվանովին 11 Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես 12 Հիշում եմ ինչպես այն ուշ 13 Ինչպես չըսիրեմ, երկիր իմ կիզված 14 Բարակիրան նաիրուհին ինձ ժպտաց
Որպես Լայերտի որդին, որպես
Որպես Լայերտի որդին, որպես
Ուլիս մի, թողած և հող և տուն,
Անցա ծովեր ու ցամաքներ ես —
Ամեն տեղ օտար և անխնդում։
Ուլիս մի, թողած և հող և տուն,
Անցա ծովեր ու ցամաքներ ես —
Ամեն տեղ օտար և անխնդում։
հայրենիքկարոտ +1
Այնպես անխինդ են և նըման լացին
Այնպես անխինդ են և նըման լացին
Երգերն իմ երկրի, այնպես տխրագին.
Մեզ չի հասկանա օտարերկրացին,
Մեզ չի հասկանա սառն օտարուհին։
Երգերն իմ երկրի, այնպես տխրագին.
Մեզ չի հասկանա օտարերկրացին,
Մեզ չի հասկանա սառն օտարուհին։
հայրենիքվիշտ +1
Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին
Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին
Եվ այգը բացվում դառն ու մահահոտ,
Բայց հրկեզ հոգիս մորմոքում այս տոթ
Հավատում է դեռ քո առավոտին։
Եվ այգը բացվում դառն ու մահահոտ,
Բայց հրկեզ հոգիս մորմոքում այս տոթ
Հավատում է դեռ քո առավոտին։
հայրենասիրականհույս +1
Հայրենիքում իմ արնաներկ
Հայրենիքում իմ արնաներկ
Գիշերն իջավ անլույս ու լուռ.
Այնտեղ, ուր կար այնքան սիրերգ
Եվ վարդի բույր, և սրտի հուր։
Գիշերն իջավ անլույս ու լուռ.
Այնտեղ, ուր կար այնքան սիրերգ
Եվ վարդի բույր, և սրտի հուր։
ՀայաստանՆաիրի +1
Դու հպարտ չես, իմ հայրենիք
Դու հպարտ չես, իմ հայրենիք,
Տրտում ես դու և իմաստուն.
Կիզում է քեզ մի հուր կնիք,
Մի հըմայող ու հին խոստում։
Տրտում ես դու և իմաստուն.
Կիզում է քեզ մի հուր կնիք,
Մի հըմայող ու հին խոստում։
հայրենասիրականսեր +1
Մշուշի միջից,— տեսի՜լ դյութական
Մշուշի միջից,— տեսի՜լ դյութական,—
Բացվում է կրկին Նաիրին տրտում.
Ո՞ր երկրի սրտում թախիծ կա այնքան,
Եվ այնքան ներում — ո՞ր երկրի սրտում.
Բացվում է կրկին Նաիրին տրտում.
Ո՞ր երկրի սրտում թախիծ կա այնքան,
Եվ այնքան ներում — ո՞ր երկրի սրտում.
Նաիրիերազ +1
Կարծես թե դարձել եմ ես տուն
Կարծես թե դարձել եմ ես տուն,
Բոլորն առաջվանն է կրկին.
Նորից դու հին տեղը նստում,
Շարժում ես իլիկը մեր հին.
Բոլորն առաջվանն է կրկին.
Նորից դու հին տեղը նստում,
Շարժում ես իլիկը մեր հին.
մայրհիշողություն +1
Այստեղ է լացել իմ մայրը
Այստեղ է լացել իմ մայրը
Մորմոքն իր և իր օրորը,
Այստեղ այնպես անծայր է
Կարոտն ու այնպես խոր է։
Մորմոքն իր և իր օրորը,
Այստեղ այնպես անծայր է
Կարոտն ու այնպես խոր է։
մայրվիշտ +1
Քեզ կըմնա միշտ օտար
Քեզ կըմնա միշտ օտար
Նաիրական իմ հոգին
Եվ թախիծն այս անդադար,
Եվ տրտունջը հին։
Նաիրական իմ հոգին
Եվ թախիծն այս անդադար,
Եվ տրտունջը հին։
Նաիրիօտարություն +1
Վեչեսլավ Իվանովին
Վարդավառի վարդերը վառ
Երգող երգչիդ երդվում եմ ես.
Չըկար երկրիս նըման պարտեզ —
Եվ նա ավե՜ր, չարին ավա՜ր…
Երգող երգչիդ երդվում եմ ես.
Չըկար երկրիս նըման պարտեզ —
Եվ նա ավե՜ր, չարին ավա՜ր…
հայրենասիրականվիշտ +1
Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես
Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես,
Վերջին երգիչն իմ երկրի,
Մա՞հն է արդյոք, թե նի՞նջը քեզ
Պատել, պայծառ Նաիրի։
Վերջին երգիչն իմ երկրի,
Մա՞հն է արդյոք, թե նի՞նջը քեզ
Պատել, պայծառ Նաիրի։
Նաիրիկարոտ +1
Հիշում եմ ինչպես այն ուշ
Հիշում եմ ինչպես այն ուշ
Աշունն էր ոսկևորվում,—
Մայրմուտն էր ժլատ վառվում,
Բըլուրը պատել էր մուժ…
Աշունն էր ոսկևորվում,—
Մայրմուտն էր ժլատ վառվում,
Բըլուրը պատել էր մուժ…
մայրհիշողություն +1
Ինչպես չըսիրեմ, երկիր իմ կիզված
Ինչպե՞ս չըսիրեմ, երկիր իմ կիզված,
Պարզված վերըստին սրերին սուրսայր.
Ինչպե՞ս չըսիրեմ — հեզությամբ լցված
Դու յոթնապատիկ խոցված Տիրամայր։
Պարզված վերըստին սրերին սուրսայր.
Ինչպե՞ս չըսիրեմ — հեզությամբ լցված
Դու յոթնապատիկ խոցված Տիրամայր։
հայրենասիրականսեր +1
Բարակիրան նաիրուհին ինձ ժպտաց
Բարակիրան նաիրուհին ինձ ժպտաց,
Նաիրուհին տխուրաչյա և համեստ.
Այնպես վառ էր լեռնադստեր դեմքը բաց,
Նայվածն այնպես հրեղեն ու անարվեստ։
Նաիրուհին տխուրաչյա և համեստ.
Այնպես վառ էր լեռնադստեր դեմքը բաց,
Նայվածն այնպես հրեղեն ու անարվեստ։
սերՆաիրի +1