Անցնել բովանդակությանը

Հիշում եմ ինչպես այն ուշ

«Երկիր Նաիրի» ժողովածու · 1915

Հիշում եմ ինչպես այն ուշ Աշունն էր ոսկևորվում,— Մայրմուտն էր ժլատ վառվում, Բըլուրը պատել էր մուժ… Մեր գյուղն է — սարերը մերկ, Մեր գետը — բարակ միգում1. Զանգակը — մեղմ ու բեկուն. Թախծում են արոտ ու հերկ… Եվ մայրըս ահա հիվանդ, Մրսում է, արև ուզում, Նստած է հետըս դրսում Անխոս ու մեղմ հնազանդ։ Եվ ծեր է մայրըս այնքան, Փոքրիկ է — բարի մի մայր… Ցոլում է սարը սուրսայր, Երգում է զանգը լալկան…

1915

Ծանոթագրություններ

  1. 1 միգում — մեգ բառի ներգոյական հոլովը. նշանակում է՝ մշուշում, մառախուղում

Ստեղծագործության մասին

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1915 թ.
Ժողովածու Երկիր Նաիրի
Տողերի թիվ 16