Այստեղ է լացել իմ մայրը
«Երկիր Նաիրի» ժողովածու · 1915
Այստեղ է լացել իմ մայրը
Մորմոքն իր և իր օրորը,
Այստեղ այնպես անծայր է
Կարոտն ու այնպես խոր է։
Մեր տունը համր ու դատարկ է,
Մեր տունը որբ ու ավեր է.
Բարակ զանգակի զարկը
Լալիս է երկրիս ցավերը…
Ստեղծագործության մասին
Վահան Տերյանի «Այստեղ է լացել իմ մայրը» բանաստեղծությունը (1915, «Երկիր Նաիրի» ժողովածուից) մոր և վիշտի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1915 թ.
Ժողովածու Երկիր Նաիրի
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի «Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն…»
…Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն,
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
պանդխտությունհայրենիք +2
Ավետիք Իսահակյան 1927 «Աչերդ՝ սև-հուր…»
Աչերդ՝ սև-հուր,
Հոգիս են կիզում,
Մազերդ՝ սև-սուր,
Սիրտս են թրատում։
Հոգիս են կիզում,
Մազերդ՝ սև-սուր,
Սիրտս են թրատում։
սերկիրք +1
Ավետիք Իսահակյան 1919 «Ահա նորեն գարուն եկավ…»
Ահա նորեն գարուն եկավ.
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
գարունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան · 1897 «Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի…»
Ա՜խ, ալ-վարդի, սիրո վարդի
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
Չո՛ր փշերը մնացին…
Էն փշերը մատաղ սիրտըս
Քրքրեցին ու կերա՜ն.
սերկյանք +3