Յուսախաբու-թիւնք
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Ամէն տուփի խորէն ցատկող սատանանե՛ր.
Ամէն ծաղկի բաժակին տակ պահուած օ՛ձ.
Դաշտին մէջ փոս, ճառագայթին քով ստուե՛ր.
Գգուանքներու ներքև յանկարծ սառած ծոց…։
Տանիքին վրայ իջած լուսի՛նը մօտիկ,
Եվ սրտին վրայ ծագած աչքերը պայծառ…
Ուրուականներ, որ մեր մէջէն միշտ կ՚անցնիք
Եվ կը փչէք մեր յոյսերուն վրայ վառ…։
Անցէ՛ք, անցէ՛ք. վախցող չկայ ալ ձեզմէ.
Ա՛լ հրճուանքին մէջ ողբ մըն է խառնուած,
Ա՛լ ամէն սէր ունի իր մէջ իր կասկած…։
Հիմա՛յ, միայն թախծութիւն մ՚որ կը ճզմէ,
Հիմա՛յ, քալուած դժուար ճամբուն ծայրն անել՝
Լո՜ւռ, անտրտո՜ւնջ, քայլերըդ ե՛տ դարձընել…։
