Թեթեւ զրոյց
«Դ. շրջան. 1921 եւ յետոյ» ժողովածու
Բազուկներո՞վ, ո՛չ, բռնել կ՚ուզեմ այսօր քեզ մտքով,
Քե՛զ, ամէնէն խուսափուկ ու փափուկ իրն աշխարհի,
Քե՛զ, զինակից կին-մարմին և թշնամի կին-հոգի,
Գարնան արև կենարար և ամառուան խանձող հով…։
Ինչպէ՛ս էակ մ՚որ թռած եկած ըլլար Հրատէն.
Թողած իր զոյգը այնտեղ, փնտըրելով նոր մը հոս՝
Դուն երբեք չես խաղաղիր, գոհանար ո՛չ մէկ ատեն1,
Դուն ծարաւին ես յաւէտ՝ անձրևին տակ յորդահոս…։
Կ՚ուզեմ բռնել քեզ մտքով և պատասխան հարցումիս
Յաւերժական հարցումին, զոր կ՚ուղղէ մարդը կնոջ,
Գտնել աչքիդ, բերնիդ մէջ ու անդորրել իմ հոգիս…։
Ինչպէ՞ս բռնել քեզ սակայն. — նոյնիսկ թևերը դողդոջ
Կը յաջողին աւելի, քան ուժեղ միտքը, աւա՜ղ,
Եվ քան թէ սիրտը անշուշտ, որ է՝ քեզմո՜վ միշտ նուաղ…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Ատեն, ատենոք — ժամանակ, ժամանակով
Թեմաներ
