Վահան Թեքեյան Տաղ արեւին

Քեզ գիշերին մէջէն կ՚ոգեմ, մեծ Արե՛ւ, Որ ամէն բան կ՚ընես ինքզինքը քեզմով, Որ Աստուծոյ դէմքն ես կարծես մեր վերև՝ Անոր նման մենէ¹ հեռու և մեր քով… Քեզ գիշերին մէջէն կ՚ոգեմ, Արև հին, Դուն գիշերին ալ հեղինակը միակ, Ինչպէս Աստուած է ստեղծիչն ալ չարին, Երբ դուն՝ աշխարհն, ու ան զմեզ կը մոռնաք… Սակայն կ՚ոգեմ, կ՚ոգեմ, զքեզ, Արե՛ւ նոր, Խոր գիշերին մէջէն, որ արդ պաշարէր Է իմ հոգիս և անհամար հոգիներ… Ու կը սպասեմ, ժողուած ուժերըս բոլոր, Որ այս անհուն դաժան խաւարը ճեղքես, Եվ բարձրանայ նորէն բոց մ՚ալ իմ սրտէս…