Մտածումս
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Ո՛չ, մտածումս անուշ է դեռ և տրտում…
Չե՞ս զգար զայն՝ աչուըներէդ սահող վար,
Ինչպէս մարող բոցի մը փայլն անհատնում,
Ինչպէս թոշնած ծաղկի թերթեր հողմավար։
Հեռուներէ՜ն իմ մտածումս կ՚իջնայ վրադ,
Զերթ տատրակ մը զանգակատան բարձունքէն՝
Կ՚իյնայ վրադ՝ վիրաւոր և յուսահատ
Եվ սրտաբո՜յր դեռ մատուռին հին խունկէն։
Տեսա՛ր ատեն1 մը նայուածքիս մէջ պայծառ
Սէր-ծաղիկին ծլարձակիլը բոսոր…
Կարմըրեցար և ձեռքիս տակ ծռեցար…։
Օ՛հ, ձեռքիս տակ…։ Անջրպետ մը մեզ այսօր,
Լուռ սէրերին ճակատագի՛րը դժնէ,
Մեզ իրարմէ անվերադա՜րձ կը բաժնէ…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Ատեն, ատենոք — ժամանակ, ժամանակով
