Կոմիտաս վարդապետ
«Դ. շրջան. 1921 եւ յետոյ» ժողովածու
Դուն Ճպոտ1 մ՚արդէն՝ նուրբ, եբենաշող2,
Ձայները մէկ-մէկ, ձայները խումբ-խումբ
Շուրջդ ջուրերու պէս բխեցընող,
Եվ յանկարծ՝ անոնց առջև եղող թումբ…
Եվ Ճպոտ մ՚ուրիշ՝ դուն ինքդ նորէն,
Ճպոտ հրաշագործ զօրութեան մը ձեռք,
Ծռող աջ ու ձախ, անցնող հայ երկրէն,
Կեցող արտերու, գիւղերու եզերք
Եվ գտնող, ո՜վ դուն, ի՜նչ քաղցր, ի՜նչ առատ,
Գետնին տակ պահուած, հոսուն, գլգըլուն,
Հայրենի Երգին աւազանն անհուն…
Շարժեցա՜ւ հողը, ժայթքեց հուր, երկաթ…
Ցամքեցա՜ն, փախա՜ն ակերն ընդերկրեայ
Եվ Ճպոտն ընդմիշտ ճաթա՜ծ է հիմայ…։
Ծանոթագրություններ
- 1 Ճըպոտ (ճպոտ) — ճիպոտ
- 2 Եբենաշող — արծուափայլ
