Վահան Թեքեյան Խնդանք, եղբայրներ

Խնդա՛նք, եղբայրներ, իրենց փափագին Քովն ինկած մարդոց ծիծաղով խնդանք, Մեր դիակները գրկած կաթոգին՝ Աշխարհի վրայ որքան Հայ որ կանք, Խնդա՛նք աշխարհի ժահրոտ երեսին…։ Խնդա՛նք, եղբայրներ, կոկորդապատառ Քահ-քահով մ՚երկար խնդանք միասին. Չէ՞ որ ա՛լ լալու չմնաց պատճառ, Չէ՞ որ մեր մեծ հարցն ինքնին լուծուեցաւ Ու մեր հին վէրքերն հոգւոյն ու միսին Ա՛լ մեզի երբեք պիտի չտան ցաւ…։ Ուրեմն, եղբայրնե՛ր, խնդա՛նք միասին, Խնդա՛նք Աստուծոյ ալ ժանտ երեսին…։