Հոկտեմբեր
«Հրաշալի յարութիւն» ժողովածու
Թխպոտ երկինքէն կարօտ մը սիրոյ
Կ՚իջնէ աչքերուս, թևերուս վրայ…
Աշո՞ւնն է արդէն՝ ամառէն յետոյ,
Որ պարտէզիս մէջ գաղտնաբար կ՚իյնայ։
Պատերուն ներքև սպիտակ վարդեր
Կը ծաղկին նորէն, անբիծ ու տխուր…
Թոռմած սէրերուն սրտիս առընթեր՝
Կը բացուի սիրոյ յոյս մը մաքուր։
Յոգնած թիթեռնիկ մը կուգայ թառիլ
Ածուին ցանցառ մարմանդին վրայ…
Այս յոյսին մէջ քիչ մըն ալ մահ չկա՞յ։
Երկնքէն կ՚իյնայ անձրևի կաթիլ
Մը՝ նախ, ծանրօրէն, յետոյ ուրիշներ…
Մխիթարուած սի՛րտս է, որ կուլայ դեռ…։
