Հոգեր

Աչքերըս լեցուն են ասուպներով.
Ամառ գիշերներ ժողուեցի զանոնք,
Երբ որ երկնքէն կ՚իյնային սիրով,
Ինչպէս քնի մէջ՝ լոյս աչքե՜ր անհոգ։

Իմ սրտիս մէջ բիւրեղ կանթեղ,
Նշուլեցաւ բոցը սիրոյդ,
Եվ կանթեղին մէջ, իւղի տեղ,
Հոսեցուցի կեանքըս պուտ-պուտ։

Աւազին մէջ ես կը խրիմ ամէն օր
Եվ որչափ վար իջնեմ, այնչափ մսիս մէջ
Կը զգամ խայթուածքը տենչերու նորանոր,
Այնչա՜փ կայրէ ծխոտ սիրտըս սէրդ անշէջ։

Իմ պարտէզիս մէջ ճերմակ պատերով
Փոթորիկի խիստ օրէ մը յետոյ,
Ուխտ մը տնկեցի Անպահանջ Սիրոյ,
Դողացող երկար իր նուրբ ցողունով։

Այս գիշեր զքեզ ես երազեցի
Եվ կը փնտըրեմ այսօր ամէն տեղ
Մազերըդ՝ խաւար, նայուածքըդ՝ կանթեղ,
Ակռաներդ՝ մարգրիտ, ականջըդ՝ խեցի։

Դողացող լոյսին տակ լապտերներուն,
Սառած մայթին վրայ, կքալէ խոհուն։
Աչքը կը վառի երբ որ հեռուէն,
Կը տեսնի մէկն, որ կուգայ դէպ իրեն։

Հորիզոնէն կարաւանը կփրթի,
Ու կսպասեմ։ Վետվետումներն ուղտերուն
Կը գծագրուին ու կը մեծնան, օրօրուն
Կմօտենան, շողացնելով արծաթի

Օգնելու համար ինկած հոգիիս
Վեր կանգնել նորէն, ո՜վ իմ անծանօթ,
Ո՜վ իմ բարձրաշուք, ո՜վ իմ քաղցրահոտ
Տղաս, մօտեցո՛ւր հոգիդ հոգիիս։

(Ռոնդո)
Մութին մէջ կուզեմ, որ կեանքըս անցնի,
Երազի մը պէս մեղմ ու կարճատև,
Անձայն, անշշուկ, ամենին գաղտնի

Անցաւ գնաց ու կը սպասեմ իր դարձին,
Ինչպէս մոմ մը՝ հովին դէմը դողալով.
Անցորդները պատրանքով զիս խոցեցին
Եվ ինչպէս մոմ, որուն վրայ փչէր հով,