Ապրի՞լ թէ ոչ, երաձել
«Դ. շրջան. 1921 եւ յետոյ» ժողովածու
Ապրի՞լ թէ ոչ, երազել, — չլուծեցինք հարցը դեռ.
Վայելքը ո՞ւր փնտըրել, երազի՞ն մէջ, թէ կեանքին,
Չվճռեցինք տակաւին1… և մինչև ժամը վերջին
Այս մեծ խնդիրն, ո՛վ հոգիս, վրադ ըլլայ պիտի բեռ…
Քանզի երազն էր կեանքէն աւելի դիւր2 ու հեշտին
Եվ իր արշաւն ալ՝ անծայր, դաշտէ ի դաշտ, լեռնէ լեռ,
Եվ ունէր ինքը միայն գոց դուռներուն բանալին,
Որոնց յետև լուսասփիւռ կային գանձեր ակնահեռ3:
Մենք սիրեցինք երազին երթալ ճամբէն ծաղկալից
Մինչև անդունդը երբեմն, մինչև բարձունքը երկնից,
Եվ, խե՜ղճ հոգիս, երկուքէն ալ սպառած ետ դարձանք։
Զի երազին վէրքերուն կեանքը չեղաւ բալասան,
Եվ յոգնութեան ալ կեանքին չեղաւ երազն ապաստան,
Չառինք երազ մը կեանքէն, ու երազէն չառինք կեանք։
Ծանոթագրություններ
- 1 Տակաւ — դեռևս, արդէն, կամաց - կամաց
- 2 Դիւր — դիւրին, հեշտ
- 3 Ակնահեռ — ակնաշար, ակնախիտ
Թեմաներ
