Անորոշ, անծանօթ
«Դ. շրջան. 1921 եւ յետոյ» ժողովածու
Անորո՛շ, անծանօ՛թ, դուն գիտեմ, թէ կ՚ապրիս
Ու գիտեմ, թէ կրնաս մեզ բաժնող խաւարէն
Ելլել դուրս, մօտենալ, գտնուիլ, գտնել զիս
Եվ սիրուիլ, գէթ սիրուի՜լ, հեզօրէն, քաղցրօրէն…
Անորո՛շ, անծանօ՛թ, կը սպասեմ միշտ քեզի
Ու միայն սպասումն այս կուտայ քիչ մը համ՝
Իմ անհամ օրերուս, խոհերուս ձանձրալի,
Եվ քեզմով քիչ մը գէթ իմ ապրիլս ես կը զգամ…։
Անծանօ՛թ, սիրելի՛, դուն նոր բոյր, նոր շնորհ
Աշխարհի, որ անցար անպատճառ այսօր ալ
Շատ մօտէն իմ ճամբուս, կամ մէջէն իսկ անոր,
Լսէ ինձ, պէտք է ա՛լ իրարու դիմաց գալ,
Զի երկիրն ինձ համար շատ արագ կը դառնայ,
Եվ աչքի խաւարում, գլխու պտո՜յտ ինձ կուտայ…։
