«Երազիս մեջ ծովը տեսա…»
1898
Երազիս մեջ ծովը տեսա,
Ծովը լազո՛ւր ու անդո՛րր,
Մենակ, մենակ, ափի վրա
Ընկած էի վիրավոր…
Ծովն էր հևում մեղմ ու թալուկ՝
Մտորմունքի մեջ անծայր;
Եվ խոստում էր վերքըս խորունկ,
Իսկ ես՝ անհույս, ես՝ անչար։
Եվ հոգուս մեջ մի ձայն ծորեց,
Մի ձայն՝ քնքուշ, սուրբ սրտից. —
Ա՜խ, այն մայրս էր, կանչում էր ինձ
Հայրենիքիս ափերից…
1898, Օդեսա
