«Գիշերն եկավ, աստղերն ելան…»
1893
Գիշերն եկավ, աստղերն ելան,
Լուսնյակն անուշ ցոլցըլաց,
Ծաղկունքն ամեն նո՛ր քուն մտան
Ամպի ցողով, լուսնի շողով
Հարհանդ-մարմանդ քուն մտան։
Դուք է՛լ քնեք, ոսկի աստղեր,
Վարդ ու բլբո՛ւլ, քուն եղե՛ք,
Օրոր — ծովե՜ր, շորոր — հովե՜ր,
Անո՛շ — անո՛շ քուն եղե՛ք։
-Իմ սար — դարդե՜ր, իմ ծով — ցավե՜ր,
Դուք էլ մո՛ւշ — մո՛ւշ քուն եղե՛ք։
1893,, Ալեքսանդրապոլ
