«Դու նըխշուն նուռ՝ զառը վըրադ…»
1899
Դու նըխշուն նուռ՝ զառը վըրադ,
Ես քո թուփն եմ, շուքիդ մեջ,
Դու քնքուշ վարդ՝ վառը վրադ,
Ես տերևդ եմ փըշիդ մեջ։
Վախենամ՝ թե մի օր էլ գան,
Քեզի քաղեն ու տանին.
Ես թուփ — տերև մընամ չորնամ,
Զարկե գետին ցուրտ քամին…
1899
